Korczmin to wieś położona we wschodniej Polsce, około 40 km na wschód od Tomaszowa Lubelskiego, tuż przy granicy z Ukrainą. Miejscowość ta wzmiankowana była już w 1472 r. We wsi znajduje się najstarsza drewniana świątynia na Lubelszczyźnie. Pierwsza informacja o istnieniu zabytku w Korczminie pochodzi z 1531 r. Istniejący do dziś obiekt datować można na 4 ćwierć XVII w.

Z Korczmina pochodzi słynna w całej okolicy cudowna Ikona Matki Boskiej, którą umieszczono tu około połowy XVII w. Obecnie obraz znajduje się w przeniesionej z Tarnoszyna do Lublina zabytkowej drewnianej świątyni. Cerkiew w Korczminie był użytkowany przez grekokatolików do 1947 r„ do czasu ekspatriacji ze wsi mieszkańców. Kilka następnych lat świątynia ta była używana jako kościół filialny parafii rzymskokatolickiej w pobliskim Machnówku. Od pierwszej połowy lat 50-tych XX w. świątynia pozostawała opuszczona przez blisko następne 40 lat. W latach 60 kilkakrotnie interweniował w Ministerstwie Kultury były mieszkaniec Korczmina Pan J. Łapczuk, niestety bezskutecznie. W roku 1966 dyrektor CMZ i OZ J. Ptaśnik wydał opinię iż „...stan techniczny zabytku w Korczminie jest tak zły, że obiekt nie nadaje się już do odbudowy, tym bardziej do konserwacji", mimo tak drastycznej opinii zabytek przetrwał kolejnych kilkadziesiąt lat. Od stycznia do marca 1974 roku przy kościele grupa pomiarowa mgr inż. M. Godlewskiego wykonała inwentaryzację obiektu oraz sporządzono plan sytuacyjny. W opisie technicznym stwierdzono, iż „całość zniszczona w stopniu nie kwalifikującym się do odbudowy, grożąca zawaleniem". Natomiast w kwietniu 1985 roku kilkudziesięcioosobowa grupa byłych mieszkańców wystosowała list do Ministerstwa Kultury i Sztuki z prośbą o uratowanie ginącej świątyni. Pomoc nadeszła dopiero w 1990 r., kiedy to rozpoczęto prace konserwatorskie przy obiekcie - wspomagane finansowo przez Towarzystwo Opieki nad Zabytkami. Obiekt rozebrano, wymieniono elementy zniszczone i zakonserwowano pozostałe, a w 1994 r. rozpoczęto jej ponowne stawianie. Ze względu na brak pieniędzy remont często przerywano. Ostatnio prace przerwano w styczniu 1997 r. - po wykonaniu kopuły nad nawą.